Voor zover ik me het kan herinneren, ben ik altijd al creatief geweest. Het begon al op de kleuterschool en ging via de basisschool en de havo waar ik tekenen had als examenvak, door naar een opleiding op het gebied van Mode en Kleding met als afstudeerrichting Ontwikkeling.

Na de opleidingen begon het werkende leven. Het potlood, de inkt en het penseel waarmee ik menig uurtje had doorgebracht verdwenen door tijdnood en gebrek aan inspiratie in een stoffig laatje. Ik ging werken bij een modeketen en daar ben ik na meer dan 20 jaar nog steeds werkzaam. Binnen dit bedrijf heb ik meerdere functies vervuld op diverse afdelingen, in verschillende steden. Ik werk hier nog steeds met veel plezier, hoewel er ook een moment kwam dat ik het gevoel had dat er iets miste.

Het was het gevoel van uniek zijn dat ontbrak, ik wilde mezelf kunnen zijn en weer de focus leggen op mijn eigen kunnen, mijn persoonlijke ontwikkeling en authenticiteit. Door het volwassen worden en mijn persoonlijke levensloop was ik op zo’n manier gevormd dat de creativiteit waar ik ooit zo van genoot, volledig was verdwenen.

Daarbij kwam het gevoel dat ik iets wil achter laten aan de wereld: een kleine voetafdruk of een subtiele rimpeling in de vijver van het leven. Ik wil met mijn erfenis de wereld wat mooier maken, een beetje veranderen en anderen inspireren door vooral ook zelf op zoek te gaan naar dingen die hen simpelweg blij maken. Wat mij blij maakt is illustreren.

Er is op illustratief gebied zoveel te leren dat je nooit uitgeleerd raakt. En ja, deze autodidactische manier van denken, werken en leven kost veel tijd, wat zeg ik: heel veel tijd. Maar het is leuk, het is een investering in mezelf, in mijn leven en in mijn toekomst. En deze kennis geeft me kracht, energie en voldoening.

Dit is mijn kleine wereld van getekende dieren, geschetste reisverslagen, digitale waterverf en wat al niet meer. Kijk rustig rond.